หวัดดีครับ โอ๊ยเหม็นมาก เพราะดองไว้หลายเดือน พอกลับมาก็ไม่ลืมที่จะเอาสิ่งใหม่ๆมานะครับ นั่นคือเวอร์ชั่นใหม่ของบลอคเรานั่นเอง ถ้าคุณอยากรู้ว่าทำไมไอ้ตาเจ้าของบลอคถึงกลับมาทำบลอคต่อ ธีมนี้มีเเรงบันดาลใจยังไง ขอเชิญพบกับการสัมภาษณ์ตัวเอง ณ บัดนี้

ธีมนี้คุณมีเเรงบันดาลใจในการทำมากจากอะไร

อันนี้เหตุผลก็ทุเรศอีกเเล้วครับท่าน ณ วันนึงผมนอนเล่นที่โซฟาบ้านผม ผมก็เลือบไปเห็นสีปลอกหมอนอันสวยงาม ซึ่งนั่นคือจุดเริ่มต้นของอารยธรรม เขียว-เหลือง ของบลอคผมนั่นเอง เนื่องจากปลอกหมอนนั้นได้เรียงโทนสีไว้ให้เเล้ว ง่ายๆก็คือไอ้สีสันอันงดงามของเเบคกราวบลอคของผมคือ มาจากปลอกหมอนนั่น เเล้วก็บวกกับ สีประจำร.ร.ของผม เเล้วก็ปีนี้เป็นปีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ทรงครองราชย์ครบ 60 ปี ผมก็เลยกะว่าทำฉลองพระเกียรติท่านซะเลย (สรุปคือ มาจากปลอกหมอนเเล้วก็สีประจำโรงเรียน เเละสีของในหลวงของเรา)

................................................................................................

โอ้ยขึ้นม.2มานี่อ้วนขึ้นเยอะ กิน นั่ง นอน เรียน ชีวิตเเม่งมีอยู่เเค่นี้ คิดถึงเพื่อนเก่าที่ตกห้องคิงจัง

เเละสุดท้าย ขอฝากบลอคผมไว้ในอ้อมใจด้วยนะครับ ^-^"

อ่าหวัดดีครับ ก่อนอื่นผมต้องบอกไว้ก่อนนะเรื่องราวที่จะเอามาเสนอในวันนี้มีคนForwardเมล์ต่อๆกันมาให้นะครับ ตอนเเรกผมกะจะอัพโหลดไฟล์ขึ้นที่ไหนซักเเห่งเเล้วให้โหลดอ่านกันเอาเอง เเต่หาไม่ได้ผมเลยคิดว่าจะมาใส่ยังงี้เลยดีกว่าครับเเต่อาจต้องลบข้อความบางส่วนออกก่อนนะ ไม่งั้นบลอคผมเสร็จเเน่!! (จะลบพวกชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องออก ) เน้นก่อนนะเรื่องที่เอามานี่คือเรื่องที่มีคนForwardเมล์มาให้ ไม่ใช่เรื่องที่เกิดกับผม

..............................................................

ณัฐพล *** ชื่อเล่นชื่อ นัท (นามสมมติรึป่าว)ร.ร.บดินทรเดชา2
ชั้นม.6....ส่งต่อไปเรื่อยๆเอาให้มันอยู่ในสังคมไม่ได้ >
ส่งต่อไปเรื่อยๆเอาให้มันอยู่ในสังคมไม่ได้
ผู้ชายคนนี้ควรได้ชื่อว่าเป็นลูกผู้ชายอยู่อีกไหมได้รับแล้วส่งต่อให้คนรู้จักด้วย

ถ้าไม่ต้องการให้มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีก
ไอ้ ณัฐพล *** ชื่อเล่นชื่อ นัท >อยู่บ้านเลขที่ ** ***
>ลาดพร้าว กทม >เรียนอยู่ ร.ร.บดินทรเดชา2 ชั้นม.6
ไอ้เฮี้ยตัวนี้
มันได้ทำความชั่วร้ายกับน้องสาวผมอย่างไม่น่าให้อภัยเรื่องมันมีอยู่ว่า
เมื่อราว ๆ 2 เดือนก่อน น้องสาวผมได้รู้จักกับมันโดยบังเอิญ
คือว่ามันได้เข้ามาตีสนิทน้องสาวผมที่ร้าน Dunkin donut >ที่

สยาม(น้องสาวผม อายุ 13 ปี เรียนอยู่ ม.2เอง)
หลังจากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็เริ่มสนิทกัน(แต่ไม่ได้เป็นแฟนกัน)
และในวันที่เกิดเหตุ วันนั้นตอนเช้า น้องผมก็ออกไปเที่ยวกับมัน
น้องผมออกจากบ้านตอน10โมงกว่า
ๆ บอกว่าจะไปดูหนังที่ Grand EGV
ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร (เพราะเค้าก็เคยไปดูหนังกันมาก่อน)
แต่เย็นวันนั้นน้องผมกลับช้าผิดปกติ(โดยปกติน้องผมจะกลับถึงบ้านตอน
6โมงกว่าๆ) >ครอบครัวผมก็นั่งรอน้องถึง4ทุ่มกว่า ๆ น้องผมก็กลับมา
พอน้องผมกลับมาก็ไม่พูดไม่จาเอาแต่ร้องไห้
สักพักน้องผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังน้องผมเล่าไปร้องไห้ไปว่าพอออกจากบ้านตอนเช้าก็ไปดูหนังกันตามปกติหลังจากดูหนังจบก็ลงมากินข้าวกัน

แต่พอกินข้าวเสร็จมันก็บอกกับน้องสาวผมว่า
เดี๋ยวขอแวะไปเอาของบ้านเพื่อนแป๊บนึงแล้วเดี๋ยวจะพาไปส่งบ้าน
น้องผมก็ตกลงเพราะไม่ได้คิดว่ามันจะเลวขนาดนี้พอไปถึงบ้านเพื่อนมันมันก็บอกให้น้องผมลงไปด้วยพอน้องผมเข้าบ้านไป
ก็เจอเพื่อนหนึ่งคน

เพื่อนมันบอกว่าของที่ไอ้นัทมันต้องการอยู่ข้างบน
ให้ตามขึ้นไปเอาโดยที่น้องผมบอกว่าจะรออยู่ข้างล่างแต่มันบอกให้ขึ้นไปด้วยเพราะจะนั่งคุยกับเพื่อนก่อนแล้วจึงค่อยกลับน้องผมก็เชื่อ
ตรงนี้ก็ร้องไห้อีกยกใหญ่จนครอบครัวผมต้องปลอบตลอดเวลาพอน้องผมรู้สึกดีขึ้นก็ได้เล่าต่อว่า
พอเข้าห้องไป ก็เจอเพื่อนมันอีก >4 คน
และแล้วไอ้เฮี้ยนัทมันก็ล๊อคห้องน้องผมก็ถามว่าจะทำไรน่ะเราจะกลับบ้าน
มันและเพื่อนไม่พูดไม่จาแต่กลับเดินเข้ามา xxx กับร่างน้องผม
น้องผมไม่ยอมมัน >ทั้งตบ ทั้งถีบ ทั้งร้อง มันก็เลยตุ๊ยท้องน้องผมไป
2 ที >จนน้องผมตัวงอจนหมดแรงขัดขืนแล้วมันก็xxx กับน้องผม
ตั้งแต่บ่ายกว่า ๆ >ถึง 4โมงกว่า
ๆ(คุณคิดดูนะ ว่าเด็กอายุ13 โดนคน 6 คนทำ xxx ครั้งแรกแถมโดนทั้งตบทั้งต่อย)หลังจากนั้นมันก็พาน้องผมมาส่งบ้าน
แล้วก็ขู่ว่า"ห้ามบอกใครเด็ดขาด
ไม่งั้นจะโดนอีก"เท่านั้นแหละครับแม่ผมเป็นลมทั้งน้ำตาเลย
วันรุ่งขึ้นครอบครัวผมก็ไปหามันที่บ้าน
แต่ว่ามันก็ไม่ยอมรับพอพ่อผมบอกว่าจะไปแจ้งความ
พ่อมันก็บอกว่า"ไม่ว่าลูกผมจะทำหรือไม่ก็ตาม
ผมจะไม่รับผิดชอบใดๆทั้งสิ้นขอให้เรื่องมันจบลงที่นี่
ไม่อย่างนั้นพวกคุณอย่าหวังว่าจะได้อยู่บนโลกนี้อีกเลย"(พวกมันเป็นคล้ายๆพวกมาเฟียครับ
เลวพอ ๆ พวก******เลย
ครอบครัวผมก็เกรงอิทธิพลมันเพราะวันนั้นมันก็เอาปืนมาจ่อหน้าครอบครัวผมด้วยพวกผมก็เลยไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย
ที่ผมเอามาลงnetนี้แค่อยากที่จะเตือนทุก ๆ คน

โดยเฉพาะผู้หญิงถ้าเจอใครก็ตามที่นามสกุล "********"
ให้รีบออกห่างให้ไกลที่สุดเพราะตระกูลนี้ไม่มีใครดีซักคนขอยืนยันว่าเรื่องทั้งหมดนี้
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงมิได้มีการแต่งเสริมเพิ่มเติมใดๆทั้งสิ้นผมอยากขอร้อง
ให้ช่วยกัน Forward
ไปด้วยนะครับเพื่อให้ทุกคนรู้ถึงความเฮี้ยของมันและจะได้ไม่มีใครโดนแบบครอบครัวผมอีก
เลวมากกก.... >ช่วยส่งต่อด้วย อย่าพึ่งลบนะ >อ่านก่อน >

..............................................................

เป็นไงบ้างอ่ะครับ ก่อนอื่นผมก็ต้องถามก่อนนะครับว่าคุณเชื่อเรื่องนี้มั้ย คุณคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าล่ะ เเต่ผมก็ไม่รู้หรอกนะ ในความรู้สึกผม จริงกับไม่จริงมันน้ำหนักเท่ากันหมดครับ เเต่ถึงจะเป็นเรื่องไม่จริงก็ตามเราก็ควรจะระวังนะครับ ในความคิดของผมผู้หญิงก็ไม่ควรจะไปดูหนังกับคนเเปลกหน้าหรอกครับ ถึงไปก็ควรไปกับเพื่อนหรือพ่อเเม่ไปเลย เเล้วก็เฉพาะคนที่ยังรู้จักกันไม่ลึกซึ้งก็ไม่ควรกับบ้านด้วยรถส่วนตัวของเค้า (อันนี้ผมคิดเอาเองนะว่าเค้ามีรถส่วนตัว เเต่ในเรื่องนี้นั้นผมคิดว่าคงจะเป็นยังงั้น) เอาเป็นว่าวันนี้ผมก็เอามาฝากละกันนะครับ ขอฝากผู้หญิงทุกคนว่าควรจะดูเเลตัวเองดีๆละกันนะครับ ไปล่ะครับ บ๊ะบาย

อ่า หวัดดีครับ หลังจากไม่ได้อัพมา 3 วัน คิดถึงจัง เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมก็ต้องไปโรงเรียนเเล้วดีใจจัง เพื่อนๆบางคนก็เปิดเทอมเเล้ว ก็ต้องตั้งใจเรียนกันล่ะครับ ส่วนผมก็จะตั้งใจเรียนเพื่อจะให้ได้อยู่ห้องคิง มาดูกันที่ชื่อเรื่องดีกว่าครับ ทำไมผมต้องตั้งว่าเริ่มฝึกเขียนไดอารี่ด้วย เหตุผลคือพอเปิดเทอมเเล้วใช่มั้ยครับ ชีวิตก็จะได้พบอะไรมากมาย ส่วนบลอคของผมมันก็ถึงจุดอิ่มตัวเเล้วไม่รู้จะอัพอะไรดีเเล้ว ผมเลยคิดว่าเรามาลองฝึกเขียนไดอารี่ดูมั้ย ถึงจะไม่มีใครอ่านก็คิดว่าไม่คงไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะการเขียนไดอารี่ช่วยให้เราจำเรื่องที่ผ่านๆมา ความทงจำดีดี ได้ ส่วนเวลาจะเอาเวลาที่ไหนมาเขียนหรอ ผมก็ยังนึกไม่ออกเหมือนกันครับ จันทร์-ศุกร์ ออกจากบ้าน ตี5.45นาที กลับบ้านเกือบจะ6โมงคลึ่งทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ เรียนพิเศษออกจากบ้าน 8.00โมงกลับมา เกือบจะ13.30 น. กลับบ้านมาถึงก็ต้องทำการบ้านอ่านหนังสือ วันอาทิตย์ต้องไปเรียนพิเศษภาษาจีน กลับมาประมาณเที่ยง หรือบางทีครอบครัวจะไปเที่ยวห้างที่ไหนหรือเปล่าก็ไม่เเน่ เวลาที่จะอัพบลอคก็เเค่ตอน บ่ายของวันอาทิตย์เท่านั้นเเหละ หรือบางทีการบ้านของวันเสาร์ยังทำไม่เสร็จก็ต้องมานั่งทำเอาตอนวันนี้อีกเหนื่อยเเทบเเย่เลยพอตอนเปิดเทอมเเต่ก็ไม่เป็นไรครับ ผมจะพยายามมาอัพบลอคบ่อยๆละกันนะครับ ช่วยติดตามผมด้วยล่ะ

ต่อไปนี้ผมจะเริ่มเขียนไดอารี่เเล้วนะครับ ผมจะเขียนเกี่ยวกับ 3 วันที่ผมไม่ได้มาอัพบลอค นั่นก็คือไปเที่ยวที่ประจวบมาครับ ผมจะพยายามเขียนให้ดีที่สุดเลยนะครับ ถ้าดีหรือไม่ดีช่วยติชมที่ช่องคอมเมนต์ด้วยล่ะ

.........................................................................................

วันที่ 1 วันออกเดินทาง

อ่า มาเริ่มตอนที่ออกเดินทางดีกว่าครับ วันนั้นออกเดินทางตอนตี 5.45 ครับกว่าจะตื่นได้เเทบเเย่ ตอนกลางคืนเมาค้างจากการดูกันดั๊มถึงเที่ยงคืน ตอนเช้าเลยตื่นมาเเทบไม่ได้ เเต่ก็ยังไหวครับตอนเช้าตื่นมาอาบน้ำ ขี้ฉี่ ทำธุระส่วนตัวครับ ( มันก็เเน่อยู่เเล้วเเหละว๊ะ จะพูดทำไมเนี่ยไอ้ติ๊งต๊อง ) มาเข้าเรื่องกันต่อ เราก็เริ่มออกเดินทางกันเเล้ว ระหว่างทางเราได้มาจอดเเวะที่ปั๊ม Jet เพื่อกินข้าวครับ ข้าวก็ไม่ได้ซื้ออะไรกินหรอกครับ เเม่ตื่นตั้งเเต่ตี 4 เพื่อมาทอดไส้กรอก เตรียมอาหาร ใส่กล่องเตรียมมา พอถึงปั๊มมันช่างเหมาะเจาะอะไรเช่นนี้เนี่ย พอดีเลยมันมีโต๊ะม้าหินมาเตรียมไว้ครอบครัวของผมก็เลยไปนั่งกินที่นั่น หลังจากเรากินข้าวเราก็เดินทางกันต่อ เเล้วเราก็เเวะที่เขาวังครับ ตอนขึ้นกระเช้าเพื่อขึ้นไปบนเขามันช่างหวาดเสียวเสียนี่กระไร พอไปถึงบนเขาวังพวกเราก็ได้เดินเล่น เเต่เดินไม่ทั่วหรอกครับ ความจริงผมไม่ได้เหนื่อยอะไรหรอกครับ เเต่เเม่ผมเดินไม่ไหวเพราะ บนเขานั้นมันเป็นเขาชัน ได้เดินเเค่ที่ใกล้ๆ เท่านั้น ยังเดินไปไม่ถึงวัด ได้เดินเเค่ในวังที่ รัชกาลที่ 4 เคยประทับอยู่เเล้วก็พิพิตภัณฑ์ ของเขาวัง ผมได้ถ่ายรูปมาด้วยนะเเต่ไม่ให้ดูหรอก เพราะถ่ายทั้งครอบครัวเเล้วก็ไม่อยากเปิดเผยโฉมหน้าอันหล่อเหลาด้วย เดี๋ยวสาวๆหัวใจละลาย หลังจากที่ผมได้เเวะที่เขาวังเเล้ว ผมก็ได้เดินทางต่อไปที่....ที่ไหนว๊ะ อ่อ รู้สึกว่าเราได้เเวะกินอาหารเที่ยงมั้งครับ ร้านที่ผมไปกินอาหารนี่ ผมจำได้ดีเลยครับ ชื่อร้านคุณเอกเป็ดย่างอะไรซักอย่างเนี่ยเเหละ ผมอยากจะบ้าจริงๆเลยครับ ก๋ายเตี๋ยวเป็ด ทั้งชามมีเเค่เนื้อเป็ดย่างชิ้นเดียว ราคามูลค่า 30 บาท ส่วน ข้าวหน้าเป็ด การหั่นเป็ดของร้านมันเเม่งโคตรจะมีศิลปะเลย หั่นเเม่งได้บางเฉียบ ยังกับข้าวหมูเเดง ทั้งหมดที่ด่ามันมานี่ มันให้นิยามกับเราเเค่ว่า "ตอนนี้เป็ดเเพงค่ะ" มันเขียนข้อความนี้ไว้ตรงบอร์ดทื่เเปะราคาของมัน อยากจะบ้าตาย... ...อ่านึกออกเเล้ว หลังจากที่ผมได้ไปเที่ยวเขาวังมานั้น ผมได้ไปเเวะที่วัดห้วยมงคล เพื่อนมัสการหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ เเล้วก็เวียนเทียน ทั้งๆตอนกลางวันยังงั้นเลย หลังจากนั้นเราก็ได้เดินทางมาถึงที่พักที่เราได้จองไว้ เเม่งกว่าจะหาเจอโคตรนานเลย เเม่งอยู่โคตรไกลเลย พอเปิดดูห้องถึงกับหมดอารมณ์เลยครับ ฝุ่นเต็มเลย เเถมพอเข้าห้องไปมันเเบ่งอีกขั้นนึงคือว่า มันจะเเบ่งไว้ห้องนึงเป็นห้องนอน เเล้วจะต้องเป็นทางเดินเเล้วถึงไปเข้าห้องน้ำ เเม่งโคตรน่ากลัวเลย ครอบครัวเราจะได้ตัดสินใจเป็นเอกฉันว่า เราจะไม่นอนที่นี่ ครับ ก็เลยได้ย้ายไป

โอ้ย!! พอเเล้วโว้ย!!ขี้เกียจพิมพ์เเล้วเหนื่อย กุไม่ทงไม่ทำเเม่งเเล้ว ไอ้ไดอารี่ เฮี้ยนี่เเล้ว ( ขออณุญาติใช้คำหยาบเพื่อความซะใจ ) ตูกลับไปทำบลอคเเนวเเฉต่อดีกว่า 5555+ 5555555555555555555555555555555555555555555555+ ไปล่ะ เจอกันสัปดาห์หน้านะครับ เด๋วจะได้ไปเตรียมเรื่องเเฉเพื่อนต่อเพื่อความมันส์ บ๊ะบาย ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงานกันด้วยล่ะ บ๊ะบาย ^-^"

.....................................................................